Kiedy miasto zasypia, a noc jest młoda budząc się do życia, nocne światła lamp odbijają się od nieba tak, że widać na nim resztki czarnych chmur. Nie wydaje mi się normalne albo chociażby zwyczajne, by noc objawiała się w jasności nieba. Możliwe jest, że jeżeli patrzymy inaczej na życie wokół nas, to i owo życie spogląda na nas odrobinę bardziej odmiennie - ciekawie?

Powoli wracam z paru miejsc do nowych-starych przestrzeni. Powoli wracam skonany do domu, z długich i wyczerpujących ćwiczeń. Powoli wracam do osoby-uczucia, z którą-którym
zrobiłem sobie na rok przerwę. Powoli wracam do dawnego postrzegania życia jako ciągłości, która ma sens. Powoli - ale to i tak już może być postrzegane jako sukces - wracam do swoich dawno zapomnianych ideałów. Powoli, bo jestem dzisiaj bardziej ostrożny niż kiedyś. Wracam, bo to nieuchronna ciekawość tego, co nastąpi potem.

Clint Mansell [ The Fountain OST ] Stay With Me (Remixed)

Nie mogę się od tego kawałka odpędzić. Za nic. Przebił już wszystkie tracki jakie mam na Last.fm i chyba idzię górować dalej. Ten Score Clinta Mansella, może się dla wielu wydawać bardzo przygnebiającym i ponurym doświadczeniem muzycznym. Dla mnie jest to najbardziej specyficzny i osobisty kawałek muzyki, jaki człowiek może znaleźć dla siebie. Osobiście potrafię zagłębić się w tę płytę bez pamięci i zawsze będzie na mnie działała tak samo. Sprawi, że będę czuł. To może być uważane przez niektórych, za dziecinne i przesadnie emocjonalnie wyeksponowane , ale umiejętność odczuwania i empatii zawdzięczam w głównej mierze tej muzyce.Tak jak do tej muzyki, wracam do moich czarnych chmur. Jasnych gwiazd na tle przyciemnionego nieba. Wracam też do uczuć, które zostawiłem dawno za sobą. Krok po kroku, wyznaczam drogę ku lepszym chwilom.